Zout water in een Zeeuwse polder

‘Het gaat fout wanneer grond wordt geclaimd voor onhaalbare doelen’

maandag 23 juni 2014 91x gelezen

Foto: Projectbureau Zwakke Schakel

Foto: Projectbureau Zwakke Schakel

Zeeland is letterlijk ontworsteld aan de zee, wat in een eeuwenlang proces gestalte heeft gekregen. Het land ligt gemiddeld beneden de zeespiegel, zodat een ordentelijke kustversterking noodzakelijk is. Generaties ‘polderwerkers’ hebben hier letterlijk in het zweet des aanschijns hun have en goed beschermd tegen steeds opdringende waterstanden en stormvloeden.

Met wisselend succes werden hierbij winst en verlies genoteerd, wat nog het beste te zien is op de huidige landkaart: twee hoofdstromen Ooster- en Westerschelde, begrensd door een reeks aan dijkringen. Binnen deze dijken liggen diverse dorpen en steden, industriegebieden, veel landbouw en een opkomende combinatie van natuur- en recreatiegebieden. Met name de laatstgenoemde functies maken een positieve ontwikkeling door, wat binnen de bestaande dijken veelal ten koste gaat van het bestaande landbouwareaal.

De meest optimale gebiedsontwikkeling houdt serieus rekening met de onderlinge waarden en gunt elkaar een ‘win-winsituatie’. Zo worden veel recreatiegebieden verbeterd waardoor extra (landbouw)grond nodig is, in goed overleg met regionale overheden (bijvoorbeeld voor passende gebiedsvisies) en particulieren gecombineerd met een deugdelijke vergoeding. Wanneer dit proces niet correct wordt ingestoken ontstaan er fricties, die een dusdanige impact hebben dat grote emoties ontstaan. Zo meenden natuurorganisaties een claim te kunnen doen op bestaand landbouwgebied door te schermen met vermeend natuurverlies rond de Westerschelde. Voor dit doel bestaat de bestuurlijke afspraak tussen Zeeland en Vlaanderen dat binnen de Westerschelde zowel de toegankelijkheid van Antwerpen (lees: de vereiste diepgang), de veiligheid van de aangrenzende waterkeringen (lees: de hoogwaterbescherming) als de natuurlijkheid (lees: de getijdennatuur) in onderling verband gewaarborgd zijn. Tot zover niets mis mee.

Het gaat pas fout wanneer de natuursector meent bestaand landbouwgrond te moeten claimen voor een onhaalbaar doel. Omdat praktijkvoorbeelden hiervan aangeven dat een dergelijke ontpoldering nooit geen getijdennatuur kan opleveren, gaat de procedure - gesteund door Europese richtlijnen - door.

Dat snapt geen rechtgeaarde Zeeuw en daarvoor was het Zeeuwse zweet voor een veilig gebied ook nooit bedoeld.  

Adrie Provoost, Programmaleider Projectbureau Zwakke Schakel West Zeeuws-Vlaanderen

Inhoud laatste dossier

De verkeerskundige

Naar alle eerdere dossiers

Meer artikelen over Wegontwerp

Artikelen 1 tot 5 van 62

1 2 3 4 5 6

Artikelen 1 tot 5 van 62

1 2 3 4 5 6

Verkeerskunde is een uitgave van ANWB.
© 2019 verkeerskunde.nl - alle rechten voorbehouden.