Gasthoofdredacteur Ben Immers

dinsdag 17 april 2012 90x gelezen

‘We don’t need no education’ zingt Pink Floyd, maar we weten maar al te goed dat in de praktijk juist het tegenovergestelde van toepassing is.

 

‘Education Permanente’ is de norm: voortdurende bijscholing om snel verouderde kennis bij te spijkeren, veelal tot het pensioen. Dat geldt ook voor de verkeerskundige: eerst een degelijke basisopleiding en dan cursussen volgen. Er zijn allerlei professionele organisaties voor en ook de werkgever laat zich niet onbetuigd.

 

Is dit voldoende? Ja, mits. Belangrijk is dat we kwalitatief goede opleidingen verzorgen waarin we adequate kennis aanbieden. Dit stelt bijzondere eisen aan de opleiding verkeerskunde vanwege het multidisciplinaire karakter, en omdat de verkeerskunde nog sterk ontwikkelt en de kennis zich voortdurend vernieuwt. Dit heeft gevolgen voor de curricula én het is belangrijk dat de verkeerskundige zelf zich hiervan bewust is. De introductie van de masteropleiding Transport, Infrastructure and Logistics (TIL) aan de TU Delft juich ik daarom toe. Evenals de missie van KIVI NIRIA: leg de curricula van de verschillende verkeerskunde-opleidingen eens naast elkaar en toets ze aan de kennisvragen uit de beroepspraktijk!

 

Verder moeten de verschillende opleidingen voldoende mensen afleveren. Hier wringt de schoen. De vraag naar verkeerskundigen wordt niet volledig ingevuld, waardoor verkeerskundigen uit andere opleidingen worden gerekruteerd. Is dat een probleem? Niet noodzakelijk. Gedurende mijn gehele carrière heb ik samengewerkt met econometristen, wiskundigen, fysici of psychologen. Het aantal ‘verkeerskundige collega’s’ was eerder beperkt. Echter, deze formule werkt alleen onder twee voorwaarden: men moet bereid zijn de basiskennis van de verkeerskunde eigen te maken. En de organisatie beschikt over een paar experts die het verkeerskundige vakgebied over de volle breedte overzien. Zij zien erop toe dat een onderwerp in het juiste perspectief wordt geanalyseerd.

 

Via deze zij-instroom zijn al heel wat talenten verkeersdeskundige geworden. Zijn we er dan? Nee, ik mis nog een belangrijk element: het overleg tussen de beroepspraktijk en de opleidingsinstituten. Zowel vanuit het onderzoeksdomein als vanuit het toepassingsdomein worden eisen gesteld aan het curriculum. Belangrijk is dat dit eisen- en wensenpakket een vaste plek krijgt bij de opzet van het reguliere curriculum en de vervolgopleidingen.

Inhoud laatste dossier

De verkeerskundige

Naar alle eerdere dossiers

Meer artikelen over Wegontwerp

Artikelen 16 tot 20 van 62

1 2 3 4 5 6

  • Wegontwerp voor Dummies. Dummies? Voor het ontwerpen en aanleggen van wegen bestaan richtlijnen en aanbevelingen. Toch kom ik als Dummy-weggebruiker in de praktijk regelmatig situaties tegen waarbij ik niet...
  • Verkeersmaatregelen voor mens of richtlijn? Dit artikel is het eerste in een reeks onderzoeksartikelen die in opdracht van Korbee & Hovelynck en Van Rens mobiliteit worden uitgevoerd naar de mogelijkheden om...
  • Human Factors versus richtlijnen: Niet blindvaren In een eerdere blog heb ik betoogd dat richtlijnen niet ‘heilig’ zijn. Je moet er zelfs van afwijken als dat tot betere situaties leidt, maar dat gebeurt zelden.
  • Terechte kritiek op MKBA-methodiek Onderstaand artikel is gebaseerd op de paper ‘ Maken individuen als consument en burger een andere afweging tussen verkeersveiligheid en reistijd ?’ die werd gepresenteerd...
  • Met de fiets van Lier naar Amsterdam 'De laatste week van augustus fietste ik met vrouw en twee kinderen van 11 en 13 jaar oud van Lier naar Amsterdam (via Breda, Dordrecht en Gouda). We vertrokken maandag,...

Artikelen 16 tot 20 van 62

1 2 3 4 5 6

Verkeerskunde is een uitgave van ANWB.
© 2019 verkeerskunde.nl - alle rechten voorbehouden.