Spitsmijden, wie durft!?

Laat extra investeren niet meer vrijblijvend zijn

dinsdag 3 oktober 2017 Hendrik Jan Bergveld, Arcadis 0 reacties 257x gelezen

Nederlanders zijn nog steeds verslaafd aan de 9-tot-5-mentaliteit. Om het hoofd te bieden aan de spitsdrukte, roept onder meer president-directeur van NS Roger van Boxtel de politieke partijen op een mobiliteitsakkoord te sluiten met een budget van 1 miljard extra per jaar. Maar er is nog geen nieuwe regering en het demissionaire kabinet legt de focus bij onderwerpen als de zorg, het onderwijs en de koopkracht van de kwetsbare groepen.

Hendrik Jan Bergveld, Arcadis

Hendrik Jan Bergveld, Arcadis

Stiekem vind ik het prima om niet wéér de portemonnee te hoeven trekken voor extra infrastructuur. Misschien moet dat miljard extra per jaar er nog maar even niet komen als we niet écht werk maken van spitsmijden…

We raken verwend
Vele decennia gaven we miljarden uit aan de uitbreiding van spoorinfrastructuur, met dank aan het Fonds Economische Structuurversterking, dat werd gevuld met de aardgasbaten. Van de ene verslaving gingen we over in de andere, zogezegd. Nu de gaskraan langzaamaan sluit, blijkt hoe verslaafd we zijn aan het ‘vrijwel automatisch’ beschikbare geld. We raakten enorm verwend, waardoor ‘gezond nadenken’ naar de achtergrond werd gedrukt.

Ik zie dat we kiezen voor extra infrastructuur en ons daardoor niet afvragen waarom we nog steeds allemaal in dat ene uurtje, van 7.30 tot 8.30 uur, naar onze studie of werk reizen. Oftewel: we vragen om nog meer spoor, in plaats van dat we het complexe en ingewikkelde gesprek aangaan over aanpak van de bron. 

Hyperspits
Natuurlijk zijn er problemen in het deur-tot-deurvervoer en in de stedelijke bereikbaarheid. Overvolle treinen dienen zich aan en staan in de trein is opeens normaal. Anders dan bij de auto, waar de spits zich verbreedde naar de periode 06.30 – 9.30 uur, kiezen we in de trein massaal om tussen 07.30 en 08.30 te reizen: de hyperspits.

Tijdens deze superspits is het aantal in- en uitstappers twee keer zo hoog als in de rest van de spits. Het oplossen van deze hyperspits kost enorm veel geld, terwijl spreiding het probleem een stuk kleiner maakt. Waarom mijden we die hyperspits nog steeds niet? Waarom doen we het niet radicaal anders?

Gewoonte
In aanloop naar de drukke septembermaand hield Metronieuws[1] een enquête. Wat bleek: van de ruim 1.500 respondenten mag zo’n tachtig procent van de werkgever het reisgedrag niet aanpassen. Op die manier houden we dit probleem in stand.

Op universiteiten en hogescholen beginnen colleges nog steeds om 9.00 uur, ondanks diverse pogingen dit aan te passen. Werkgevers zien het niet als eigen verantwoordelijkheid dat medewerkers op hetzelfde moment in de trein zitten. Vadertje Staat wapperde tenslotte immers met vele infrastructuurmiljarden. Dus waarom actie?

Eigen verantwoordelijkheid nemen
De Rijksbegroting 2018 bevestigt wat zich al een aantal jaren aftekent: de tijd dat we onze hand ophouden bij de Rijksoverheid is voorbij. We moeten zelf ook stappen durven te zetten om het probleem van de hyperspits bij de kop te pakken. ‘Wederkerigheid’ noemen ze dat aan Rijkszijde. Investeren in stedelijke bereikbaarheid is niet meer vrijblijvend. Publieke en private partijen moeten hun verantwoordelijkheid nemen en zelf met inzet over de brug komen.

De NS zet een eerste stap met de proef rond het Altijd Voordeel-abonnement, om klanten met een prijsprikkel te bewegen om de hyperspits te mijden. Zij krijgen in de spitsranden, maar buiten de hyperspits, 40 procent korting. Mijden ze de ochtendspits helemaal, dan loopt de korting op tot 60 procent. Aandachtspunt is dat werkgevers en medewerkers de voordelen evenwichtig verdelen. Ze moeten natuurlijk wél gemotiveerd zijn om een gedragsverandering in te zetten.

Spitsmijden-proef
Ook bij de Rijksoverheid zelf moet het besef nog indalen. Het ministerie van Infrastructuur en Milieu geeft het goede voorbeeld met een spitsmijden-proef. Daarbij mogen ambtenaren vaker op de drukke dinsdag en donderdag thuis werken. Als de proef slaagt, mogen alle Rijksambtenaren dat doen. Dat scheelt een flinke slok op een borrel: van de 110.000 ambtenaren die met de trein reizen, reist 70 procent in de spits.

Bij Arcadis is spitsmijden gemeengoed. Ik ben blij dat we goede afspraken kunnen maken over aanwezigheid met prima thuiswerkfaciliteiten.

Kortom: Spitsmijden: wie durft?

Hendrik Jan Bergveld is senior-adviseur beleidsadvisering mobiliteit bij Arcadis.


[1] https://www.metronieuws.nl/in-het-nieuws/het-gesprek/2017/08/drukste-maand-voor-treinreizigers-weer-in-zicht

Reageren

Invoer verplicht
Invoer verplicht
Invoer verplicht

 

 

















 

Legenda
Bij dit veld is invoer verplicht.

blog

Artikelen 1 tot 10 van 189

1 2 3 4 5 6

  • Kansen voor de stalen brug Kansen voor de stalen brug De discussie over een doelmatige aanpak van de renovatieopgave van de vele naoorlogse stalen bruggen wordt eenzijdig gevoerd. Er zijn ook kansen. Wanneer we beter kijken naar de... 11 oktober Hans van Pelt, directeur/eigenaar...
  • Spitsmijden, wie durft!? Spitsmijden, wie durft!? Nederlanders zijn nog steeds verslaafd aan de 9-tot-5-mentaliteit. Om het hoofd te bieden aan de spitsdrukte, roept onder meer president-directeur van NS Roger van Boxtel de... 3 oktober Hendrik Jan Bergveld, Arcadis
  • Maximaal 30 km/uur in de binnenstad, dat is pas duurzaam veilig Maximaal 30 km/uur in de binnenstad, dat is pas duurzaam veilig ‘Volgens mij moet de Duurzaam Veilig-theorie op de schop. De theorie wordt als het om ongevallen met fietsers en voetgangers gaat niet gesteund door dalende cijfers,... 24 augustus Berry den Brinker
  • Automatisch de toekomst in? Automatisch de toekomst in? Naar de maan…, naar Mars…, geen files…? Mijn opa zei altijd: ‘Op de maan komen ze nooit’. Hij heeft geen gelijk gekregen en helaas heeft hij het ook niet mogen meemaken.' 24 augustus Ed Graumans, bureau 'Met Graumans'
  • De sleutel voor effectief mobiliteitsbeleid De sleutel voor effectief mobiliteitsbeleid ‘Het is u vast niet ontgaan. De bereikbaarheid en leefbaarheid van ons kikkerlandje staan onder druk. De crisistijden zijn achter de rug en op steeds meer plekken loopt het vol.... 24 augustus Steven van Eijck
  • Sharing is niet altijd caring Sharing is niet altijd caring ‘Er is een opmars gaande van deelfietsen in Nederland en tegelijkertijd groeit de kritiek op deze ontwikkeling. Dit was de strekking van een recent artikel in de Volkskrant. In... 24 augustus Bas Schilder
  • Vormgeving 12 nieuwe verkeersborden kan beter Vormgeving 12 nieuwe verkeersborden kan beter Vanaf 1 juli 2017 zijn er  14 nieuwe verkeersborden  toegevoegd aan bijlage 1 van de RVV 1990. Maar geven die borden nu de gewenste duidelijkheid? En komt de vorm en... 15 augustus Peter Veringmeier, Veringmeier...
  • De ontwikkeling van MaaS: enkele vraagtekens voor de discussie De ontwikkeling van MaaS: enkele vraagtekens voor de discussie Het onderstaande artikel vormt een inbreng op de discussie over Mobility as a Service, in reactie op het artikel van Richard Hoving van het Amsterdam Economic Board,... 3 juli Jochem Floor, CarShareXL
  • Naar een slimme, veilige en comfortabele openbare ruimte Naar een slimme, veilige en comfortabele openbare ruimte " Door de handen ineen te slaan kan Nederland binnen een beperkt aantal jaren het modernste land ter wereld zijn op het gebied van bewegwijzering en verkeersveiligheid. De... 2 juni Jacques Goddijn, directeur HR Groep
  • Moet ik ook maar een hobby verzinnen voor in de auto? Moet ik ook maar een hobby verzinnen voor in de auto? "Na een drukke werkdag ga ik weer voldaan op weg naar huis. Bij Amsterdam springen de matrixborden aan en kom ik vroegtijdig tot stilstand. Minuten later ben ik slechts... 2 juni Robin Huizenga, PTV Group

Artikelen 1 tot 10 van 189

1 2 3 4 5 6

Verkeerskunde is een uitgave van ANWB.
© 2017 verkeerskunde.nl - alle rechten voorbehouden.